أعماله ، فالجنّة غاية السابقين و النّار غاية المفرطين . إعلموا عباد اللّه ! إنّ التقوى دار حصن عزيز ، و الفجور دار حصن ذليل لا يمنع أهله و لا يحرز من لجأ إليه ، ألا و بالتقوى تقطع حمة الخطايا ، و باليقين تدرك الغاية القصوى . عباد اللّه ! اللّه اللّه في أعزّ الأنفس عليكم و أحبّها إليكم ، فانّ اللّه قد أوضح لكم سبيل الحقّ و أنار طرقه ، فشقوة لازمة أو سعادة دائمة ، فتزوّدوا في أيّام

--> رهائى و نجات نباشد ، و شياطينش ( همنشينان بدسير و نفس اماره‌اش ) او را در سركشى و طغيانش بكشانند و اعمال بد او را در نظرش زينت و جلوه دهند ( تا اعمال زشت خود را بپسندد و نيكو فرض كند و گناهان بر او احاطه كند و هرگز موفق بتوبه نشود ، و از اعمال خود نتيجه‌اى جز زيان كارى نميبرد چنانچه در قرآن مجيد است : قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا ، الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً ، اى پيغمبر بگو آيا شما را بزيان‌كارترين مردم از جهت كردارشان خبر بدهيم ؟ آنان كسانى هستند كه كوشش آنها در زندگانى دنيا ضايع و بىفايده و هدر شد در حالى كه ايشان گمان ميكنند كه كار نيكو انجام ميدهند ) پس بهشت ، نتيجه و عاقبت اعمال پيشى دارندگان بطاعت خداوند است ، و آتش جهنم سزا و عاقبت اعمال تقصيركارانست . بندگان خدا بدانيد كه پرهيزكارى بمنزلهء سراى صاحب ديوارهاى محكم و استواريست كه عزيز مينمايد اهلش را ، و گنه‌كارى و نافرمانى مانند سراى داراى ديوارهاى محكمى است كه ساكنين خود را خوار و ذليل ميگرداند و آفات و بليات را از اهلش منع نكرده و دور نميسازد و كسى را كه به آن پناه برد حفظ و نگهدارى نمينمايد ، آگاه باشيد كه بسبب پرهيزكارى نيش زهرآگين گناهان بريده ( و ريشه كن ) مىشود ، و بواسطهء يقين ( و اعتقاد جازم به خدا و رسول و ساير عقايد حقه ) نهايت درجهء مقام انسانيت بدست مىآيد ( و در نتيجه ، بمقامات عاليهء بهشت نائل مىشود ) . بندگان خدا از خدا بترسيد ، از خدا بترسيد در بارهء عزيزترين نفسها ( و اشخاص ) نزد شما و محبوبترين آنها پيش شما ( هر كس خود را عزيزترين و بيشتر از ديگران دوست ميدارد ، پس مقصود آنست كه بفكر خود باشيد و از آنچه موجب هلاكت است خويشتن را حفظ نمائيد ) پس همانا خداوند راه واضح حق را آشكار نموده و راههاى آن را ظاهر و روشن گردانيده ، پس ( عاقبت انسان ) يا شقاوت و بدبختى هميشگى و يا سعادت و نيك بختى دائمى مىباشد ، پس توشه برداريد در روزهائى كه فانى و نابودشدنى است ( يعنى مدت عمر ) براى